အမဒီဟာက အရြက္ငါးဆယ္ ဒီဟာက ၃၀ အျမန္ေလးကူးေပးပါ။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ႐ုံးကကူးခိုင္းေသာစာ ရြက္မ်ားကိုေကာ္ပိီ လာကူးျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႐ုံးသည္ပညာေရး

၀န္ေဆာင္မႈ ႐ံုးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ်ေကာ္ပီကူးရသည္။

ကူးလိုက္လွ်င္လည္းေဆာင္ေရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကူးရသည္။ ဘာလို႔သူေဌးျဖစ္တဲ႔သူက Copier မ၀ယ္သလဲေတာ့

ကၽြန္ေတာ္မသိေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္သည္ ႐ုံး၏အနီးအနား႐ွိ Copier ဆိုင္သို႔လာကာ ေကာ္ပီကူးျခင္းျဖစ္ေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႐ုံးအနီးတြင္ Copier ဆိုင္ ၄ ဆိုင္၅ ဆိုင္ခန္႔႐ိွသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္သည္ေကာ္ပီလာကူးတိုင္း

ဘယ္ဆိုင္ရယ္လို႔ မဟုတ္ လူ႐ွင္းသည့္ဆိုင္ကို၀င္ကာ ေကာ္ပီကူးေလ့႐ွိသည္။ တစ္ခါတစ္ရံအလြန္အေရးႀကီးေနပါက

ေ႐ွ႕ကလူေတြက္ိုေက်ာ္ၿပီး ကို္ယ့္စာရြက္မ်ားကိုအရင္ေကာ္ပီကူးေပးမည့္ ကိုယ္ကညွင္းလို႔ရေသာဆိုင္မ်ားကို

ေကာ္ပီ၀င္ကူးေလ့႐ွိသည္။ ၾကာေတာ့လည္း ဆိုင္ကလူမ်ားႏွင့္ကၽြန္ေတာ္သည္ရင္ႏွီးစျပဳလာသည္။

အခုဒီတစ္ေခါက္ကူးတဲ႔ဆိုင္က ကၽြန္ေတာ္အလာက်ဲသည့္ဆိုင္ျဖစ္သည္။ ဒီဆိုင္က႐ုံးႏွင့္နည္းနည္းလွမ္း သည္။

သို႔ေသာ္သူကဆိုင္ကိုအေစာႀကီးဖြင့္သည္။

ကေန႔မနက္ ေကာ္ပီကူးဖို႔ထြက္လာေတာ့ တျခားဆိုင္ေတြမဖြင့္ၾကေသး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဆိုင္ကိုထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။

ဆိုင္က Copier သံုးလံုး႐ွိတာေၾကာင့္ တမုဟုတ္ခ်င္းပင္ ကၽြန္ေတာ္ကူးေသာစားရြက္မ်ားၿပီးသြားေခ်ၿပီ။ စာရြက္ေတြကို

အၿပီးခ်ဳပ္ေနသည့္ အမႀကီးက ကၽြန္ေတာ္ကို စကားဆိုလာသည္။

" ေမာင္ေလး မင္းအၿမဲဒီမွာလာကူးေလ မင္းကိုအမေကာ္မ႐ွင္ေပးမယ္ "

ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြျမန္လာသည္ ဒီအရြယ္ထိဒီလိုစကားတစ္ခါမွမၾကားဖူးေသး သူကဆက္ေျပာသည္။ " မင္းကို

တစ္ရြက္ကို ငါးမူးေပးမယ္ " ရြက္ေရမ်ားေလ မင္းမုန္႔ဖိုးရေလေပါ့ "

ကၽြန္ေတာ္က အင္းမလုပ္အဲ မလုပ္  ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ သ႔ူအစီစဥ္ကိုဆက္ေျပာ၏။ ၿပီးေတာ့သူေဘာင္ခ်ာ ျဖတ္၏

ေဘာင္ခ်ာထဲကေငြႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ေပးေသာေငြသည္ ေငြက်ပ္ ၄၀ ကြာေန၏ ဆိုလိုတာကေတာ့  သူ၏ Marketing အစီစဥ္ကို

အခုပင္အေကာင္အထည္ေဖာ္လိုက္သည့္ သေဘာပင္။

ကၽြန္ေတာ္႐ုံးေရာက္ေတာ့ အရာရွိကို ေဘာင္ခ်ာႏွင့္ေငြျပန္အပ္၏။ ေျခလတ္ေတြ အေတာ့္ကိုတုန္ေန၏။

ဒါဟာမရုိးမသားမ်ားျဖစ္ေနလား ဆိုတာကိုကၽြန္ေတာ္မေ၀ခြဲတတ္ အင္မတန္႐ုိးေျဖာင့္ေသာကၽြန္ေတာ္သည္ ဤဆိုင္သို႔

ေနာက္ထပ္ေကာ္ပီသြားမကူးရန္ ပိုင္ႏုိင္စြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေလေတာ့သတည္း။

ေကာင္းလိုက္တဲ႔ Marketing မ်ား................